തല്ലിക്കൊട്.... തള്ളിക്കൊട്..!!!? ????

ജൂണ്‍ ആദ്യവാരം സി പി ടി എ യില്‍ ഒരു രക്ഷിതാവു സ്വകാര്യമായി പറഞ്ഞു എന്റെ കുട്ടി ഒന്നും പഠിക്കില്ല്ല്യ വളരെ മോശമാണു.മാഷ് അവന് നല്ല തല്ല് കൊടുക്കണം,ഞാ‍ന്‍ ചോദിക്കാന്‍ വരില്ല്യ എന്നു.ഞാന്‍ പറഞ്ഞു”നിങ്ങള്‍ എന്നെ വിശ്വസിച്ച് എനിക്കു എല്ലാ സ്വാതന്ത്രവും തരുന്നതില്‍ സന്തോഷം.”പിന്നെ പൊതുവായി ഞാന്‍ അറിയിച്ചൂ:നിങ്ങളുടെ ആരുടേയും കുട്ടിയെ തല്ലാനുള്ള അനുവാദം എനിക്കു ആവശ്യമില്ല.തല്ലു കൊടുത്താല്‍ കുട്ടി അധികം പഠിക്കുമെന്നു ഞാന്‍ വിശ്വസിക്കുന്നില്ല.കുട്ടി പഠിക്കുമ്പോള്‍ എവിടെ ആണു പ്രയാസം എന്നു കണ്ടെത്തുന്നതിനും അതു പരിഹരിക്കുന്നതിനും ഉള്ള പ്രവറ്ത്തനങ്ങളില്‍ നിങ്ങളാല്‍ കഴിയും വിധം എന്നോടൊപ്പം നില്ക്കുക ആണു വേണ്ടത്. പിന്നെ അടി ...നിങ്ങള്‍ അനുവാദം തന്ന്ട്ടാണെങ്കിലും നിങ്ങളുടെ കുട്ടി തെറ്റു ചെയ്തിട്ടാണെങ്കിലും നിങ്ങലുടെ കുട്ടിയുടെ മേല്‍ ഒരു അടി വീഴുമ്പോള്‍ നിങ്ങളുടെ നെഞ്ചിനകത്ത് ഒരു വിങ്ങല്‍ ഉണ്ടാകും ,എന്നാലും അവന്‍ നേരെ ആകാനല്ലെ എന്നു ആശ്വസിക്കും എന്നു മാത്രം.തെറ്റു ചെയ്യുന്നവറ്ക്കാണു സാധാരണ ശിക്ഷ.പഠിയാതിരിക്കുന്നത് കുട്ടിയുടെ തെറ്റല്ല.മറ്റെന്തൊ അവനു തടസ്സം ഉണ്ടാക്കിയതാണു.ഇനി മറ്റെന്തെങ്കിലും തെറ്റു ചെയ്താല്‍ കൂടി കേവലം അടിക്കുന്നതില്‍ കാര്യമില്ല.ചെയ്തതു തെറ്റാണു എന്ന് അവന് തിരിച്ചരിവു വരുത്തുക ആണു വേണ്ടത്”ഞാന്‍ പറഞ്ഞു നിരുത്തി.ആരും ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല.വാല്‍ക്കഷണം:നാലാം ക്ലാസ്സു കഴിഞ്ഞ് അഞ്ചിലെത്തുമ്പോള്‍ പുതിയ അധ്യാപകര്‍ തിരിച്ചറിയുന്നു -കുട്ടികള്‍ക്ക് അക്ഷരമില്ല,എന്നു. ഉടനെ മനപാഠം പുസ്തകം നോക്കി ഒരു വിധത്തില്‍ അക്ഷരങ്ങള്‍ ബോര്‍ഡില്‍ എഴുതി ഇട്ടു കൊടുക്കുന്നു.ഒന്നു വായിച്ചു കൊടുക്കുക പോലും ചെയ്യാതെ,അതില്‍ നിന്നു അക്ഷരം ഉള്ളവനും ഇല്ലാത്തവനും എല്ലാം എഴുതി എടുക്കുവാന്‍ നിര്‍ദേശിക്കുന്നു.എന്നും അതില്‍ ഓറോ അക്ഷരവും ഒരു പേജ് നിറയെ എഴുതണം.അറിയാത്തവന്‍ ഒന്നും അറിയാതെ തന്നെ ഒരു പേജ് നിറയെ ചിത്രം വരക്കുന്ന പോലെ എഴുതുന്നു,അറിയാത്തവന്‍ എന്തിനാഎന്നറിയാതെ(നാമം ആവറ്തിച്ചെഴുതിയാ‍ല്‍ പാപം തീരും എന്നു വ്ശാസം ഉള്ളതു പോലെ) തന്റെ പാപം തീറ്ക്കുന്നു.(നാലു കൊല്ലം ക്ലാസ്സിലിറുന്ന് കിട്ടാത്തത് അര്‍ത്ഥരഹിതമായ ആവര്‍ത്തനത്തിലൂടെ കിട്ടും എങ്കില്‍  ആദ്യംതന്നെ ഒന്നാം ക്ലാസ്സില്‍ ചേര്‍ക്കാതെ ഈ ടീച്ച്രുടെ ക്ലാസ്സില്‍ ചേര്‍ത്താല്‍ മതിയല്ലോ.ഒന്നോര്‍ത്താല്‍ മേല്‍ പറഞ്ഞ ടീച്ചറേക്കാള്‍ ക്രൂരത അല്ലേ ഈ ടീച്ചറ് ചെയ്യുന്നത്.....റിപീറ്റ് ..റെക്കറിങ്ങ് എന്നിവ തമ്മിലുള്ള വ്യത്യാസം,ശിശു സൌഹ്ര്ദ സമീപനം എന്നി വാക്കുകള്‍ അധ്യാപക പരിശീലനത്തിലൂടെ ഒരു പേജ് എഴുതിക്കണോ,അതോ പുതിയസന്ദറ്ബങ്ങളിലൂടെ സ്വാംശീകരിക്കാന്‍ അവസരം ഒരുക്കണോ.പാലം കുലുങ്ങിയാലും കേളന്‍ കുലുങ്ങില്ല ന്റെ മാഷേ...ഞങ്ങള്‍ എന്തിനും കുറുക്കു വഴി കണ്ടെത്തും ...അല്ല പിന്നെ

ആഘോഷങ്ങള്ക്ക് ജീവിതത്തില്‍ അഭേദ്യമായ സ്ഥാനമാണുള്ളത്. ഓണം .വിഷ്,തിരുവാതിര,ബക്രീദ്,ക്രിസ്തുമസ്,ജന്മദിനം ...അങ്ങനെ എല്ലാം എല്ലാം ആഘോഷം.ഈ ആഘോഷം കൊണ്ട് മാത്രം കുത്തുപാള എടുക്കുന്നവരും കുറവല്ല.ആഘോഷം വേണ്ട എന്നല്ലദൈനന്തിനകര്യങ്ങള്ക്കുന കൂടി മുടക്കം സംഭവിക്കുന്ന തരത്തില്‍ ഉള്ള ആഘോഷങ്ങള്ഗു,ണത്തെക്കാള്‍ ഏരെ ദോഷം ചെയ്യുന്നു. .ഇതിനു സമാ‍നമായ അവസ്ഥയാനു ഇന്നു വിദ്യാലയങ്ങളില്‍ അരങ്ങേറുന്നത്.ഒരു വര്ഷംക തല കുത്തിനിന്നാലും പഠിപ്പിച്ചു തീര്ക്കാിന്‍ കഴിയാത്ത് അത്ര പ്രവര്ത്ത നങ്ങല്‍ നമ്മുടെ സിലബസ്സിലുണ്ട്.അതിനിടെ കടന്നു വരുന്ന ദിനാചരണങ്ങളും ,കലാകായിക മേളകളും വേറെ.സമര്ത്ഥയമായ ആസൂത്രണത്തിലൂടെ ഒരു പരിധി വരെ ദിനാചരണങ്ങളും പാഠഭാഗത്തെ പ്രവര്ത്ത നങ്ങളും കൊണ്ടു പോകാം .എന്നാല്‍ അതിനിടക്കാണു പി ഇസി വഴി പ്രത്യേക പ്രൊജെക്റ്റ് എന്താണെന്നു ചോദ്യം വരിക. എതെങ്കിലും അധ്യാപകന്റെ തലയില്‍ അപ്പോള്‍ തൊന്നുന്ന ഒരു കാര്യം അങ്ങു തട്ടി മൂളിക്കും .പിന്നെ ചെരിപ്പിനു പാകത്തില്‍ കാല്‍ മുറിക്കും പോലെ എന്തെങ്കിലും ഒക്കെ നടത്തി കാണിക്കനുള്ള വ്യഗ്രത ആണു.പലപ്പോഴും പല മാസങ്ങളിലായി നടക്കുന്ന പല പരിപാടികള്‍ അതില്‍ വന്നു ചേരും. പിന്നെ അതിന്റെ സംഘാടനം ,നോട്ടീസ്,ഫ്ലെക്സ്,ഫണ്ടിങ്ങ്,റിപ്പോറ്ട്ട്,പത്രവാറ്ത്ത,ഫോട്ടോ,ഡോക്യുമെന്റേഷന്‍ ,..........ഇതിന്റെ ഒക്കെ പിന്നാലെ ആവും ഭൂരിഭാഗം അധ്യാപകരും.അതിനൊന്നും താല്പര്യമെടുക്കാത്തവര്ക്കാ കട്ടെ ക്ലാസ്സുകള്‍ ക്ലബ് ചെയ്തതിന്റെ ഭാരം പറഞ്ഞ് നിഷ്ക്രിയരാകന്‍ ഒരു സുവര്ണ്ണാ വസരവും കൈവരുന്നു. ചുരുക്കത്തില്‍ അടിസ്ഥാനപരമായി സ്കൂളില്‍ നടക്കണം എന്ന് ഉദ്ദേശിച്ച കാര്യങ്ങള്‍(എല്ലാ കുട്ടികള്ക്കും ഒരു പോലെ കിട്ടുന്ന.) പലതും നടക്കാതെ പോകുന്നു.പ്രത്യേക പ്രൊജെക്റ്റിന്റെ ഫലം കിട്ടുന്നത് മിക്കവാരും ഒരു ന്യൂനപക്ഷത്തിനു മാത്രം ആകും. .ഞങ്ങളുടെവിദ്യാലയത്തില്‍ കഴിഞ്ഞതിനു മുന്‍ വര്ഷംമ നറ്റപ്പിലാക്കിയ ദശപുഷ്പം ഇത്തരത്തില്‍ ഒന്നായിരുന്നു.ഭാഗ്യവശാല്‍ വിഭാവനം ചെയ്ത പത്തു പരിപാടി ആറായി ചുരുങ്ങി.പരിപാടികള്‍ ഒരു വിധം നന്നയി നടത്തി എങ്കിലും വളരെ കുറച്ചു പേര്ക്കാ യിരുന്നു അതില്‍ പങ്കാളിത്തം.പലതും തുടര്‍ പ്രവര്ത്തയന സാധ്യത ഉള്ളതായിരുന്നു എങ്കിലും അതിനൊന്നും കഴിഞില്ല. എങ്കിലും ഫലമുണ്ടായി.ഹരിതവിദ്യാലയം അവാര്ഡ് ,മികച്ച് പിടി എ ക്കുള്ള അവാറ്ഡ്,നല്ല മീഡിയ കവറേജ്(ഈ ആഴ്ചയിലെ മലയാള മനോരമയുടെ പാഠം കോളത്തില്‍ ഞങളുടെ വിദ്യാലയമാണ്‍)എന്തെങ്കിലും പ്രത്യേകത ഉള്ളതാണല്ലോ ശ്രദ്ധിക്കപ്പെടുക .ഒരു എല്‍.പി സ്കൂള്‍ ആയിരുന്നിട്ടു കൂടി ,തൊട്ടടുത്തു തന്നെ ഹൈസ്കൂള്‍ ഉണ്ടായിട്ടു കൂടി ഞ്ങ്ങളുടെ നേത്ര് ത്വത്തിലാണു പഞ്ചായത്തിലെ ഹൈസ്കൂളിലെ ഉള്പ്പെ ടെ കുട്ടികളെ പങ്കെടുപ്പിച്ച് സിനിമ ക്യാമ്പ്സംഘടിപ്പിച്ചതും അതില്‍ സംസ്ഥാന തലത്തില്‍ നാലു അവാര്ഡുപകള്‍ നേടി എടുത്തതും .അതേ പോലെ ഞങ്ങള്‍ തന്നെ നടത്തിയ പഞ്ചായത്ത് തല നാടക ക്യാമ്പിന്റെ ഉല്പന്നങ്ങളുടെ വീഡിയോ ഡോക്യുമെന്റേഷന്‍ ആ വര്ഷംു സംസ്ഥാന തല അധ്യാപക പരിശീലനത്തിനു ഉപയോഗിച്ചുഎന്നതു ഞങ്ങള്ക്കു അഭിമാനമേകുന്നു. ഈ വര്ഷടവും താളവുംഭാഷയും എന്നൊരു പ്രൊജെക്റ്റ് ഞങ്ങള്‍ തട്ടി മൂളിച്ചിട്ടുണ്ട്. എന്തൊക്കെ അതിന്റെ പേരില്‍ നടത്താം എന്നതിനെ കുറിച്ച് ഇപ്പോള്‍ ഒരു ചെറിയ ധാരണ പോലും ഞങ്ങള്ക്കിനല്ല.എങ്കിലും ചെയ്തു വരുമ്പോള്‍ അത് ഒരു വലിയ സംഭവം ആയി മാറും. വലിയ ഒരു അംഗീകാരം കാത്തു നില്ക്കു ന്ന ഹൈസ്കൂള്‍ പഞ്ചവാദ്യ സംഘവുമായി ഒരു ലിങ്ക് ഉണ്ടാക്കാനും അതു വഴി എല്‍ ,പി തലത്തിലും പഞ്ചവാദ്യവുമായി ബന്ധം സ്ഥാപിച്ചെടുക്കാനും ഈ പ്രോജെക്റ്റ് സഹായിക്കും. നേരത്തെ പറഞ്ഞ എല്ലാവറ്ക്കും നിശ്ചിതമായ കാര്യങ്ങള്‍ ലഭിച്ചു എന്നു ഉറപ്പു വരുത്താനുള്ള സമയം നഷ്ടപ്പെടുന്നു എന്ന ഖേദം മാറ്റി നിറുത്തിയാല്‍ നാടോടുമ്പോള്‍ നടുവെ അല്ല ഏറ്റവു വലിയ കുതിപ്പോടെ തന്നെ ഞങ്ങള്‍ ഓടുന്നു എന്നതില്‍ ഞങ്ങള്‍ അഭിമാനിക്കുന്നു -അവയ്ക്കു ലഭിക്കുന്ന അംഗീകാരത്തിലും.പക്ഷെ നാടിന്റെ ഓട്ടത്തിന്റെ ഗതി എത്ര മാത്രം ശരിയാണെന്നു കാലം തെളിയിക്കേണ്ടിയിരിക്കുന്നു.

a href = "http://malayalam.epathram.com/" target = "_blank">

ആഘോഷങ്ങത്തിരക്കില്‍ ജീവിക്കാന്‍ മറക്കുന്നുവോ!

ആഘോഷങ്ങള്‍ക്ക് ജീവിതത്തില്‍ അഭേദ്യമായ സ്ഥാനമാണുള്ളത്. ഓണം .വിഷ്,തിരുവാതിര,ബക്രീദ്,ക്രിസ്തുമസ്,ജന്മദിനം ...അങ്ങനെ എല്ലാം എല്ലാം ആഘോഷം.ഈ ആഘോഷം കൊണ്ട് മാത്രം കുത്തുപാള എടുക്കുന്നവരും കുറവല്ല.ആഘോഷം വേണ്ട എന്നല്ലദൈനന്തിനകര്യങ്ങള്‍ക്കു കൂടി മുടക്കം സംഭവിക്കുന്ന തരത്തില്‍ ഉള്ള ആഘോഷങ്ങള്‍ഗുണത്തെക്കാള്‍ ഏരെ ദോഷം ചെയ്യുന്നു.                      .ഇതിനു സമാ‍നമായ അവസ്ഥയാനു ഇന്നു വിദ്യാലയങ്ങളില്‍ അരങ്ങേറുന്നത്.ഒരു വര്‍ഷം തല കുത്തി നിന്നാലും പഠിപ്പിച്ചു തീര്‍ക്കാന്‍ കഴിയാത്ത് അത്ര പ്രവര്‍ത്തനങ്ങല്‍ നമ്മുടെ സിലബസ്സിലുണ്ട്.അതിനിടെ കടന്നു വരുന്ന ദിനാചരണങ്ങളും ,കലാകായിക മേളകളും വേറെ.സമര്‍ത്ഥമായ ആസൂത്രണത്തിലൂടെ ഒരു പരിധി വരെ ദിനാചരണങ്ങളും പാഠഭാഗത്തെ പ്രവര്‍ത്തനങ്ങളും കൊണ്ടു പോകാം .എന്നാല്‍ അതിനിടക്കാണു പി ഇസി വഴി പ്രത്യേക പ്രൊജെക്റ്റ് എന്താണെന്നു ചോദ്യം വരിക. എതെങ്കിലും അധ്യാപകന്റെ തലയില്‍ അപ്പോള്‍ തൊന്നുന്ന ഒരു കാര്യം അങ്ങു തട്ടി മൂളിക്കും .പിന്നെ ചെരിപ്പിനു പാകത്തില്‍ കാല്‍ മുറിക്കും പോലെ എന്തെങ്കിലും ഒക്കെ നടത്തി കാണിക്കനുള്ള വ്യഗ്രത ആണു.പലപ്പോഴും പല മാസങ്ങളിലായി നടക്കുന്ന പല പരിപാടികള്‍ അതില്‍ വന്നു ചേരും. പിന്നെ അതിന്റെ സംഘാടനം ,നോട്ടീസ്,ഫ്ലെക്സ്,ഫണ്ടിങ്ങ്,റിപ്പോറ്ട്ട്,പത്രവാറ്ത്ത,ഫോട്ടോ,ഡോക്യുമെന്റേഷന്‍ ,..........ഇതിന്റെ ഒക്കെ പിന്നാലെ ആവും ഭൂരിഭാഗം അധ്യാപകരും.അതിനൊന്നും താല്പര്യമെടുക്കാത്തവര്‍ക്കാകട്ടെ ക്ലാസ്സുകള്‍ ക്ലബ് ചെയ്തതിന്റെ ഭാരം പറഞ്ഞ് നിഷ്ക്രിയരാകന്‍ ഒരു സുവര്‍ണ്ണാവസരവും കൈവരുന്നു. ചുരുക്കത്തില്‍ അടിസ്ഥാനപരമായി സ്കൂളില്‍ നടക്കണം എന്ന് ഉദ്ദേശിച്ച കാര്യങ്ങള്‍(എല്ലാ കുട്ടികള്‍ക്കും ഒരു പോലെ കിട്ടുന്ന.) പലതും നടക്കാതെ പോകുന്നു.പ്രത്യേക പ്രൊജെക്റ്റിന്റെ ഫലം കിട്ടുന്നത് മിക്കവാരും ഒരു ന്യൂനപക്ഷത്തിനു മാത്രം ആകും.                                                                                                .ഞങ്ങളുടെവിദ്യാലയത്തില്‍ കഴിഞ്ഞതിനു മുന്‍ വര്‍ഷം നറ്റപ്പിലാക്കിയ ദശപുഷ്പം ഇത്തരത്തില്‍ ഒന്നായിരുന്നു.ഭാഗ്യവശാല്‍ വിഭാവനം ചെയ്ത പത്തു പരിപാടി ആറായി ചുരുങ്ങി.പരിപാടികള്‍ ഒരു വിധം നന്നയി നടത്തി എങ്കിലും വളരെ കുറച്ചു പേര്‍ക്കായിരുന്നു അതില്‍ പങ്കാളിത്തം.പലതും തുടര്‍ പ്രവര്‍ത്തന സാധ്യത ഉള്ളതായിരുന്നു എങ്കിലും അതിനൊന്നും കഴിഞില്ല. എങ്കിലും ഫലമുണ്ടായി.ഹരിതവിദ്യാലയം അവാര്‍ഡ്,മികച്ച് പിടി എ ക്കുള്ള അവാറ്ഡ്,നല്ല മീഡിയ കവറേജ്(ഈ ആഴ്ചയിലെ മലയാള മനോരമയുടെ പാഠം  കോളത്തില്‍ ഞങളുടെ വിദ്യാലയമാണ്‍)എന്തെങ്കിലും പ്രത്യേകത ഉള്ളതാണല്ലോ ശ്രദ്ധിക്കപ്പെടുക .ഒരു എല്‍.പി സ്കൂള്‍ ആയിരുന്നിട്ടു കൂടി ,തൊട്ടടുത്തു തന്നെ ഹൈസ്കൂള്‍ ഉണ്ടായിട്ടു കൂടി ഞ്ങ്ങളുടെ നേത്ര് ത്വത്തിലാണു പഞ്ചായത്തിലെ ഹൈസ്കൂളിലെ ഉള്‍പ്പെടെ കുട്ടികളെ പങ്കെടുപ്പിച്ച് സിനിമ ക്യാമ്പ്സംഘടിപ്പിച്ചതും അതില്‍ സംസ്ഥാന തലത്തില്‍ നാലു അവാര്‍ഡുകള്‍ നേടി എടുത്തതും .അതേ പോലെ ഞങ്ങള്‍ തന്നെ നടത്തിയ പഞ്ചായത്ത് തല നാടക ക്യാമ്പിന്റെ ഉല്പന്നങ്ങളുടെ വീഡിയോ ഡോക്യുമെന്റേഷന്‍ ആ വര്‍ഷം സംസ്ഥാന തല അധ്യാപക പരിശീലനത്തിനു ഉപയോഗിച്ചുഎന്നതു ഞങ്ങള്‍ക്കു അഭിമാനമേകുന്നു. ഈ വര്‍ഷവും താളവുംഭാഷയും എന്നൊരു പ്രൊജെക്റ്റ് ഞങ്ങള്‍ തട്ടി മൂളിച്ചിട്ടുണ്ട്. എന്തൊക്കെ അതിന്റെ പേരില്‍ നടത്താം എന്നതിനെ കുറിച്ച് ഇപ്പോള്‍ ഒരു ചെറിയ ധാരണ പോലും ഞങ്ങള്‍ക്കില്ല.എങ്കിലും ചെയ്തു വരുമ്പോള്‍ അത് ഒരു വലിയ സംഭവം ആയി മാറും. വലിയ ഒരു അംഗീകാരം കാത്തു നില്‍ക്കുന്ന  ഹൈസ്കൂള്‍ പഞ്ചവാദ്യ സംഘവുമായി ഒരു ലിങ്ക് ഉണ്ടാക്കാനും അതു വഴി എല്‍ ,പി തലത്തിലും പഞ്ചവാദ്യവുമായി ബന്ധം സ്ഥാപിച്ചെടുക്കാനും ഈ പ്രോജെക്റ്റ് സഹായിക്കും. നേരത്തെ പറഞ്ഞ എല്ലാവറ്ക്കും നിശ്ചിതമായ കാര്യങ്ങള്‍ ലഭിച്ചു എന്നു ഉറപ്പു വരുത്താനുള്ള സമയം നഷ്ടപ്പെടുന്നു എന്ന ഖേദം മാറ്റി നിറുത്തിയാല്‍ നാടോടുമ്പോള്‍ നടുവെ അല്ല ഏറ്റവു വലിയ കുതിപ്പോടെ തന്നെ ഞങ്ങള്‍ ഓടുന്നു എന്നതില്‍ ഞങ്ങള്‍ അഭിമാനിക്കുന്നു -അവയ്ക്കു ലഭിക്കുന്ന അംഗീകാരത്തിലും.പക്ഷെ നാടിന്റെ ഓട്ടത്തിന്റെ ഗതി എത്ര മാത്രം ശരിയാണെന്നു കാലം തെളിയിക്കേണ്ടിയിരിക്കുന്നു.

ബാച്ച് സംഗമം

രണ്ടു പതിറ്റാണ്ടു മുമ്പു വരെ കച്ചവട മനസ്ഥിതി എന്നതു വളരെ മോശമായാണ്‍ എല്ലാവരും പറഞ്ഞിരിന്നത്.പിന്നീട് “അയാള്‍ നല്ല ബിസിനസ്സ് മൈന്ട് ഉള്ളവനാണു “ എന്നു അഭിമാനത്തോടെ  പറയാന്‍ തുടങ്ങി. മുഷിഞ്ഞ  തലേക്കെട്ടും മടക്കി കുത്തിയ കൈലിയുമായി വന്നിരുന്ന കച്ചവടക്കാരന്‍ എവിടെ നിന്നോ നാലു ഇംഗ്ലീഷ് വാക്കും കടമെടുത്ത് പാന്റ്സും ഷറ്ട്ടും ആയി ക്വാളിസില്‍ വന്നിറിങ്ങി.(നമ്മുടെ നാടും മനുഷ്യരും പുരോഗമിച്ചില്ല എന്നസൂ‍യാലുക്കള്‍ പറയ്ന്നതല്ലേ-തൊഴിലും-) കച്ച കപടം എന്ന പേരും മാറ്റി-റിയല്‍ എസ്റ്റേറ്റ് ബിസിനസ്സ്.

ഇനി താഴെ കൊടുത്ത ഇന്നത്തെ മാത്രുഭൂമി വാര്‍ത്ത നോക്കൂ…

 സ്കൂ‍ള്‍ വാര്‍ഷികം  മുതല്‍ 

 മുതല്‍ സ്വന്തം കല്യാണം വരെ (ഭാഗ്യവശാല്‍ ഇതു വരെ ഫസ്റ്റ് നൈറ്റ് ഇതില്‍ പെട്ടിട്ടില്ല എന്നു തോന്നുന്നു) കോണ്ട്രാക്റ്റ് കൊടുക്കാനും എടുക്കാനും (കൊടുത്തില്ലെങ്കില്‍ പിടിച്ചെടുക്കും)തുടങ്ങിയ ഇക്കാലത്ത് ഇതും ഇതിലപ്പുറവും ഉണ്ടാകും.പൂജാരിക്കും കശാപ്പു ശാലക്കാരനും ഒരേ സംസ്കാരം ആവില്ലാ എന്നതു മനശ്ശാസ്ത്രജര്‍ പോലും അംഗീകരിക്കും  .ജാത്യാലുള്ളത് തൂത്താല്‍ പോവില്ല എന്നതിന്റെ സാരവും അതു തന്നെ .
നമ്മുടെ സ്കൂളിന്റെ  ശതാബ്ദിയുടെ ബാച്ച് സംഗമങ്ങള്‍ ഈ ഗണത്തില്‍ പെടാതിരിക്കാന്‍ നമുക്ക് മനമുരുകി പ്രാറ്ത്ഥിക്കാം.അതിനായി ആരേയും .....എന്തിനു പറയുന്നു , പാവങ്ങളുടെ അത്താണി ആയിരുന്ന  സംഘടിത ശക്തികളെ പോലും  ഉപയോഗിക്കാന്‍ ഇവര്‍ മിടുക്കന്മാരാണല്ലോ. )

അമ്മിഞ്ഞപ്പാലിന്റെ രുചി

“കര്‍മ്മണ്യേവാധികാരസ്തേ മാ ഫലേഷു കദാചന“

“കര്‍മ്മം ചെയ്യുക നമ്മുടെ ലക്.ഷ്യം കറ്മ്മഫലം തരും ഈശ്വരനല്ലോ”

 എന്നും ഇന്നും നമ്മള്‍ കേട്ടു കൊണ്ടിരിക്കുന്ന പ്രാവര്‍ത്തികമാക്കാന്‍ കഴിയാത്ത വചനം

ശ്രീബുദ്ധന്‍ പറഞ്ഞു”ആശയാണു എല്ലാ ദു;ഖങ്ങള്‍ക്കും കാരണം”

ശരിയായിരിക്കാം(ശരിയാണു എന്നു പറയാന്‍ മാത്രം ജ്ഞാനം നമുക്കില്ല.

എങ്കിലും അനുഭവത്തില്‍ നിന്നും ഒന്നു പറയാം .ആശയാണു നമ്മളെ മുന്നോട്ടു നയിക്കുന്നത്. ആശയില്ലെങ്കില്‍ പിന്നെ എല്ലാം നിഷ്ക്രിയമാണല്ലോ.എല്ലാം ദൈവത്തില്‍ സമര്‍പ്പിച്ചു മിണ്ടാതെ ഇരിക്കാനുള്ള ആത്മബലം സാധാരണ മനുഷ്യനില്ല താനും.

ഇതൊക്കെ ചിന്തിക്കാന്‍ കാരണം ഒരു എല്‍.പി സ്കൂള്‍ ടീച്ചറുടെ (അവരെ നമുക്കു തല്‍ക്കാലം രമണിടീച്ചറ് എന്നു വിളിക്കാം) നിറ്ദോഷമായ ഒരു കമന്റാണു.അതിങ്ങനെ “മാഷേ നമ്മളീ പാടു പെടുന്നതെല്ലാം വെള്ളത്തില്‍ വരച്ച വര പോലെ ആണു.നമ്മള്‍ പഠിപ്പിക്കുന്നതിന്റെയും ഉപദേശിക്കുന്നതിന്റേയും ഫലം (ഗുണമായാലും ദോഷമായാലും)

 ഉടനെ കാണാരില്ല ല്ലോ. അതു കാണണമെങ്കില്‍ വറ്ഷങ്ങള്‍ കഴിയും.അപ്പോഴേക്കും അവരുടെ ഒക്കെ മനസ്സില്‍ നമ്മളെ കുറിച്ചൊന്നും ഓറ്മ്മ പോലും ഉണ്ടാവില്ല. വലിയ ക്ലാസ്സുകളില്‍ അവരെ രസിപ്പിച്ച ചിന്തിപ്പിച്ച പ്രചോദനം നല്‍കിയ അദ്ധ്യാപകരെയാവും അവറ്ക്കു അറിയുക.ഒരു പേപ്പരില്‍ എഴുതി കഴിഞ്ഞാല്‍ ആവൂ ഞാന്‍ എഴുതി എന്നു പറയാനുള്ള ഒരു തെളിവായി ആ പേപ്പറ് എങ്കിലും ഉണ്ടാവും. ഇതില്‍ അതു പോലും……അതു കൊണ്ടാ പറയുന്നത് വെള്ളത്തില്‍ വരച്ച………”

ആ ടീച്ചറ് പറഞ്ഞു മുഴുമിക്കും മുമ്പ് ഞാന്‍ ഏതൊ ചിന്തയിലായിരുന്നു.അവര്‍ എന്തേ അങ്ങനെ പറയാന്‍….സാധാരണ മറ്റു വല്ലവരും ആയിരുന്നെങ്കില്‍ മനസ്സിന്റെ ഒരു തരം കോം പ്ലെക്സ് എന്നു വച്ച് തള്ളാമായിരുന്നു.ക്ലാസ്സിലെ കുട്ടികള്‍ക്കായി ഇരുപത്തി നാലു മണിക്കൂ‍റും എന്ന നിലയില്‍ പ്ലാനിങ്ങും,ചാറ്ട്ടെഴുത്തും,നോട്ടെഴുത്തും ആയി കഴിയുന്ന –ഏതെങ്കിലും സ്ത്ഥാനത്തിനോ,അംഗീകാരത്തിനോ വേണ്ടി കാത്തു നില്‍ക്കാത്ത അവരെ സബന്ധിച്ചിടത്തോളം…..

പെട്ടെന്നു ഞാന്‍ എന്റെ എല്‍.പി.സ്കൂള്‍ കാലത്തേക്കു ഒന്നു എത്തി  നോക്കി.ഞാന്‍ ഞെട്ടി..ഇരുട്ട് എങ്ങും കട്ട പിടിച്ച ഇരുട്ട് മാത്രം.

എന്റെ ഒന്നാം ക്ലാസ്സിലെ അദ്ധ്യാപിക ? അതോ അദ്ധ്യാപകനോ?

രണ്ടിലെ…..മൂന്നിലെ….ഇല്ല് കാണുന്നില്ല. ആകെ കണ്ടത് ഒരു കുട്ടന്‍ മാഷ്…ഹാവൂ ആപേര്‍ എനിക്ക് പരിചയമുണ്ട്.അദ്ധ്യാപകനില്ലാത്ത സമയം എന്റെ ക്ലാസ്സില്‍ നിന്നും ബഹളം കേട്ട് ഓടി വന്ന് ഞങ്ങളെ എല്ലാം വരിയാക്കി നിറ്ത്തി മേശമേല്‍ ഉന്തി നിന്ന ആണിയിന്മെല്‍ ഞങ്ങളെ കൊണ്ട് മുഷ്ടികൊണ്ട് ഇടിപ്പിച്ച ആ കുട്ടന്‍ മാഷ് മാത്രം .ഞാന്‍ ഇരുട്ടിലൂടെ തപ്പി മുന്നോട്ടു ചെല്ലുമ്പോള്‍ അതാ ഇരുട്ടിനു കനം കുറഞ്ഞു വരുന്നു.ഫലിതപ്രിയനായ പി.സി മാഷ്,രാജാ മാഷ് ……..ഒമ്പതിലേയും പത്തിലേയും ഒക്കെ ഏറെക്കുറേ

 എല്ലാ അദ്ധ്യാപകരേയും കാണാന്‍ കഴിഞ്ഞു.

“ശരിയാണ്‍ ടീച്ചറ് പറഞ്ഞത് എനിക്കും…….”ചാറ്ട്ടുകള്‍ നിറച്ച സഞ്ചിയുമായി കളാസ്സിലേക്കു കുതിക്കുന്ന ടീച്ചറ് ഞാന്‍ പറഞ്ഞതു കേട്ടിരിക്കാനിടയില്ല.

“അല്ല അമ്മിഞ്ഞ പാലിന്റെ മാധുര്യത്തെ  കുറിച്ച് പറയാറുള്ളവറ്ക്ക് ആറ്ക്കെങ്കിലും സ്വന്തം അമ്മയുടെ അമ്മിഞ്ഞാപ്പാലിന്റെ രുചി ഓറ്മ്മ ഉണ്ടാകുമോ” എന്ന ഒരു കുസ്ര്തി ചോദ്യമാണു അപ്പോള്‍ എന്റെ മുന്നില്‍ വന്നു നിന്നത്.അതില്‍ തട്ടി വീഴാതിരിക്കാന്‍ ഞാന്‍ നന്നേ പാട് പെട്ടു.അമ്മ,അമ്മിഞ്ഞപ്പാല്‍,താരാട്ട്,ഒന്നാം ക്ലാസ്സിലെ ടീച്ചര്‍,രണ്ടിലെ,………..എല്ലാം എന്റെ ചുറ്റും നിരന്നു നില്‍ക്കുന്നു .എല്ലാം അപരിചിതറ്….പക്ഷെ പരിചയം നടിച്ചില്ലെങ്കില്‍…….എന്നെ ക്കാള്‍ നിക്ര്ഷ്ട ജീവി……….

എല്ലാവരോടും പരിചയം നടിക്കാന്‍ നോക്കുമ്പോഴാണു ചുമരിലെ വാക്യം കണ്ണില്‍ പെട്ടത് “കറ്മ്മം ചെയ്യുക നമ്മുടെ….”

അല്ല് ആ ബോറ്ഡ് ചുമരിലല്ല.രമണി ടീച്ചര്‍ അടുത്ത കളാസ്സിനു തയ്യാറാക്കുന്ന പോസ്റ്ററാണ്‍. രമണി ടീച്ചര്‍ക്ക് ഇപ്പോള്‍ എന്റെ ഒന്നാം ക്ലാസ് ടീച്ചറുടെ അതേ ഛായ.

                                                     rachana: mohanan.p on 14.03.2011

അദ്ധ്യാപകര്‍ക്കും പരീക്ഷാ പനി.

ഇനി മുതല്‍ അദ്ധ്യാപകര്‍ക്കും പരീക്ഷാ പനി. ടി.ടി.സി.യോ ബി.എഡോ കഴിഞ്ഞു ജോലിക്കു കാത്തിരിക്കുന്നവര്‍ മാത്രമല്ല, വര്‍ഷങ്ങളായി സര്‍വീസിലുള്ള അദ്ധ്യാപകരും ഈ പരീക്ഷ അഞ്ചു വര്‍ഷത്തിനകം പാസ്സാകണം എന്നാണ്‍ അറിയുവാന്‍ കഴിയുന്നത്. ഏതായാലും ഈ വിഷയം കേരള സമൂഹത്തില്‍ വലിയ ചര്‍ച്ചയ്ക്കും വാദപ്രതിവാദങ്ങല്‍ക്കും പ്രക്ഷോഭങ്ങള്‍ക്കും വഴി ഒരുക്കും എന്ന കാര്യത്തില്‍ സംശയമില്ല്. ഞാന്‍ അംഗമായ അദ്ധ്യാപക സംഘടന ഇക്കാര്യത്തില്‍ എന്തു നിലപാട് എടുക്കുന്നു എന്ന് അറിയില്ല. അതു എന്തു തന്നെ ആയാലും ഞാന്‍ ആ നിലപാടിനൊപ്പം നില്‍ക്കും. എന്നാലും ഇക്കാര്യത്തില്‍ എന്റെ വ്യക്തിപരമായ നില്പാട് വ്യക്തമാക്കാന്‍ ശ്രമിക്കട്ടെ.

സാധാരണ ഏതു പുതിയ നിയമം വരുമ്പോഴും നിലവില്‍ ഉള്ളവറ്ക്കു ഇളവു അനുവദിക്കുക പതിവാണു.എന്നാല്‍ ഇക്കാര്യത്തില്‍ ആ ഇളവു അനുവദിക്കേണ്ടതില്ല എന്നാണു തോന്നുന്നതു.കാരണം ജോലിയില്‍ ചേരുന്നതിനു മുമ്പ് ഉള്ള വിദ്യാഭ്യാസ യോഗ്യത ഒഴികെ മറ്റു അധികമായ ഒരു യോഗ്യതയും നേടണം എന്നു അനുശാസിക്കാത്ത് ഒരു വിഭാഗമാണ്‍ അധ്യാപകസമൂഹം.ചുരുക്കം ചില അധ്യാപകര്‍ സ്വന്തം താല്പര്യത്തില്‍ ഉപരി പഠനം നടത്തുന്നതു ഒഴിച്ചാല്‍ നമ്മള്‍ ഒന്നും പിന്നെ അപ്ഡേറ്റ് ചെയ്യപ്പെടുന്നില്ല എന്ന വാദം ശക്തമാണു.കാലാകാലങ്ങളില്‍ ലഭിക്കുന്ന പരിശീലനങ്ങളൊ എന്നു ചോദിക്കും. ശരിയാണു ആ പരിശീലനങ്ങളിലൂടെ നമ്മളില്‍ നല്ല മാറ്റം ഉണ്ടായിട്ടുണ്ട്. എങ്കിലും നമ്മുടെ കഴിവു സ്വയം ബോധ്യപ്പെടുന്നതിനും,മറ്റുള്ളവരെ ബോദ്ധ്യപ്പെടുത്തുന്നതിനും ഇത്തരം ചില മൂല്യനിറ്ണ്ണയം സഹായിക്കും.പ്ക്ഷെ ഇതു ചിലറ്ക്കെതിരെ വൈരാഗ്യം തീറ്ക്കാനുള്ള ഉപാധിയാകി മാറ്റുകയോ,മറ്റു വിധത്തില്‍ ദുരുപയൊഗം ചെയ്യുകയൊ ചെയ്യാതിരിക്കാനുള്ള മുന്‍ കരുതലും ആവശ്യമാണു. വരും ദിവസങ്ങളില്‍ ഇക്കാര്യത്തെ കുറിച്ചു ഒരു വ്യ്ക്തമായ ധാരണ ലഭിക്കും എന്നു നമുക്കു പ്രതീക്ഷിക്കാം

വിളറിയ ചിരി

നല്ല നട്ടുച്ച നേരം .ഒരു കൂട്ടം ആളുകള്‍വന്നു.”എന്താ ഈ പാതിരയ്ക്ക്….”

“പാതിരയൊ “അയാളുടെ ശബ്ദം ഉറക്കെ ആയിരുന്നു

“ആ…പാതിരയ്ക്ക്!”

“ഇപ്പോള്‍ നട്ടുച്ച തന്നെയാണു.”അയാള്‍ തറപ്പിച്ചു പറഞ്ഞു’

“കാണാം”കൂട്ടത്തിന്റെ ശബ്ദത്തിനു എന്തോ പന്തികേട്.ആ കൂട്ടം  തല്‍ക്കാലം രംഗം വിട്ടു.

ആരൊക്കെയൊ വഴിപോക്കര്‍ വന്നും പോയുമിരുന്നു.പലരോടും അയാള്‍ ചോദിച്ചു കൊണ്ടേയിരുന്നു.

“തലയ്ക്കു മീതെ ഉദിച്ചു നില്‍ക്കുന്നതു സൂര്യനല്ലെ?”

“അതേ “വഴിപോക്കന്റെ മറുപടി കേട്ട  .അയാള്‍ക്ക് ഉത്സാഹമായി.അതിനിടയ്ക്കു.ഇടവഴിയുടെ ഭിത്തികളിലെ ചെറിയ പൊത്തുകളില്‍ നിന്നു ഏതൊക്കെയൊ ചെവികള്‍നീണ്ടു നില്‍ക്കുന്നത് അയാള്‍ കണ്ടു.ചില പൊത്തുകളില്‍ നിന്നു തിളങ്ങി നിന്ന കണ്ണുകള്‍ക്ക് മുത്തശ്ശീക്കഥയിലെവിടെയോ കണ്ട പിശാചിന്റെ വന്യഭാവം.ഏതോ വിഷ സര്‍പ്പങ്ങളുടെ  സീല്‍ക്കാരങ്ങള്‍.ഉള്ളില്‍ എവിടെയൊ തിരയിട്റ്റ ഭയം ഒതുക്കി അയാള്‍ ചോദ്യം തുടര്‍ന്നു.

“ഇപ്പോള്‍ വെളിച്ചമില്ലേ? “ഉണ്ടല്ലോ”

“ആകാശത്ത് ചന്ദ്രനും നക്ഷത്രങ്ങളും ഒന്നുമില്ലല്ലോ?”

“എന്താ സംശയം !ഇല്ല.”

“ഇപ്പോള്‍ നല്ല വെയിലല്ലേ?”

“ചോദിക്കാനുണ്ടോ! എന്താ ചൂട്!”

അയാള്‍ക്ക് ആവേശമായി.

“എങ്കില്‍ പറയൂ.ഇപ്പോള്‍ നട്ടുച്ചയല്ലേ?”

വഴിപോക്കന്‍ ചുറ്റും നോക്കി.മാളങ്ങളിലെ സീല്‍ക്കാരം ഉച്ചത്തിലായിരിക്കുന്നു.”അതു പിന്നെ….ഞാന്‍…ഈ നാട്ടുകാരനല്ല” “ഹ ഹ ഹ ഹ…..അട്ടഹാസം ആ മാളങ്ങളില്‍ നിന്നു തന്നെ ആയിരുന്നു.

ഏതോ ഊടു വഴിയിലെക്കു ഒഴുകി മാഞ്ഞു പോയ വഴിപോക്കന് സിംഹത്തിനു മുന്നില്‍ പെട്ട പേടമാനിന്റെ ഛായയാണെന്നു അയാള്‍ ഓറ്ത്തു.

“ഇതാ വരുന്നു പുതിയൊരു ആള്‍ക്കൂട്ടം . കണ്ടാല്‍ നല്ല കരുത്തുള്ളവരാണെന്നു തോന്നുന്നു

ഇവരോടു ചോദിക്കാം.“

അയാള്‍ ചോദ്യം ഒന്നില്‍ നിന്നു തന്നെ തുടങ്ങി. മണി മണി പോലെ ഉത്തരം വന്നു. “തരക്കേടില്ല.ഇപ്പോള്‍ തീരുമാനമാകും“അയാള്‍ക്കു പ്രതീക്ഷ കൂടി വന്നു.

“ഇപ്പോള്‍ നട്ടുച്ചയല്ലേ…?”

“എന്താ സംശയം! നട്ടുച്ച തന്നെ.ധൈര്യമായി പറയാം..നട്ടുച്ച എന്ന്. പറയണം. പറഞ്ഞേ തീരൂ.”

“ഹാവൂ… ആശ്വാസമായി. ഇങ്ങനെ ചിലരെങ്കിലും”എങ്കില്‍ നിങ്ങള്‍ കരുത്തരായ ഇത്രയും പേറ് ചേര്‍ന്നു നമുക്ക് ഒന്നിച്ചു പറഞ്ഞാലോ…”ചോദ്യ്‌വുമായി തിരിഞ്ഞ് അയാള്‍ തരിച്ചു നിന്നു. ആരേയും കാണാനില്ല.

“ഹഹഹഹ“മാളങ്ങളില്‍ നിന്നും അട്ടഹാസത്തില്‍ പുതിയ ചില ശബ്ദങ്ങളും കൂടുതല്‍ ഉച്ചത്തിലായിരിക്കുന്നു.

“നട്ടുച്ച എന്നു പറയാന്‍ ഞാന്‍ എന്തിനു മടിക്കണം .അതല്ലേ സത്യം. എനിക്കെന്താ. നഷ്ടം!”അയാള്‍ സ്വയം വിശ്വസിപ്പിക്കാന്‍ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും അയാളുടെ കഴുത്തില്‍ ഒരു ചോദ്യചിഹ്നം പിടി മുറുക്കി.

“നഷ്ടം..ഇപ്പൊള്‍ ഒന്നുമില്ല.പക്ഷെ ..ഉറക്കം വരുമ്പോള്‍!

പ്രണയിക്കുമ്പോള്‍! വിശക്കുമ്പോള്‍!

“അല്ല. ഇപ്പോള്‍ രാത്രിയാണു.രാത്രി മാത്രം പാതിരാത്രി”

പുതപ്പെടുത്ത് അയാല്‍ മൂടിപ്പുതച്ചു കിടന്നുറങ്ങി.

മാളങ്ങളിലെ ശാന്തത കണ്ടു തലയ്ക്കു മുകളില്‍ നിന്നിരുന്ന സൂര്യന്‍ ചിരിച്ചു. ഒരു വിളറിയ ചിരി.      [രചന:മോഹനന്‍]

സൂര്യനെ വാഴ്തിയ ഞാന്‍

*സൂര്യന്റെ മഹത്വം അറിയാത്തവരായി ആരാ ഉള്ളത്.!
 “എന്നാലും സൂര്യനെ എന്റെ നാവു കൊണ്ട് ഒന്നു വാഴ്ത്താം .

അങ്ങനെ സൂര്യനെ വാഴ്തിയ ഞാന്‍ എന്ന ബഹുമതി എനിക്കും നേടാം”                    
  *“സൂര്യ  വെളിച്ചത്തില്‍- വെളിച്ചത്തിന്റെ പ്രഭയില്‍ മങ്ങി പോയ അനേകം നക്ഷത്രങ്ങള്‍ ഇവിടെ ഉണ്ട്.
അവയില്‍ ചിലതെങ്കിലും സൂര്യനെ വെല്ലുന്ന ശോഭയും ഭംഗിയും ഊര്‍ജ്ജവും ഉള്ളതാണു.
 അല്പം ദൂരെ ആയി എന്നോ ,അല്പം ചെറുതായി എന്നോ ഒക്കെകൊണ്ട്  ആവാം അവയെ ആരും ശ്രദ്ധിക്കാതെ പോയത് .”
*ആ അജ്നാത് താരങ്ങ്ലുളുടെ മഹിമ വര്‍ണിക്കാന്‍ അലപം ബുദ്ധിമുട്ടണം.
എന്നാലും ആവര്‍ണ്ണന ആരും വിശ്വസിക്കില്ല”                                  
 .*“അതിനാല്‍ വിയര്‍ക്കാതെ എന്റെ ബഹുമതി ഉറപ്പിക്കട്ടെ”                                                                                                        .“നക്ഷത്രങ്ങള്‍ പോയി തുലയട്ടെ”...                                            
  (രാത്രിയില്‍ പോലും അവരെ കാണാതിരിക്കാം).                                        
  “പകല്‍ രാജാവു സൂര്യന് ജയ ജയ ജയ”
എന്റെ വിലാസം  :സുര്യനെ വാഴ്ത്തിയ   ഞാന്‍.   
അല്ലെങ്കില്‍  ഇരിക്കട്ടെ സൂര്യമോഹനന്‍
റേഡിയോ,....പത്രം....ടിവി ,......ഫെയ്സ് ബുക്ക്  ,....   കവി  സമ്മേളനം,......
സാംസ്കാരിക സമ്മേളനം ,........വിദേശയാത്ര......ഹായ് .....

മരിച്ചിട്ടും വീണ്ടും കൊല്ലപ്പെടുന്നവര്‍

ഒരു മനുഷയസ്സു  മുഴുവന്‍ തന്റെ കലക്ക് വേണ്ടി ഹോമിച്ച ഒരു കലാകാരന്‍ തന്നാലാവും വിധം എന്തൊക്കെയോ ചെയ്തു എന്ന സംതൃപ്തിയില്‍   ആവും മരിച്ചിട്ടുണ്ടാവുക.(കലക്ക് മാത്രമല്ല മറ്റു മേഖലക്കും ബാധകം ) തന്റെ കര്‍മഫലമായി രൂപം കൊണ്ട ചില അടയാളങ്ങള്‍ മാത്റം അവശേഷിപ്പിച്ചാണ് അയാള്‍ കടന്നു പോകുന്നത് .(ഇന്നത്തെ പോലെ  സ്വയം ഉണ്ടാക്കി അടിച്ചേല്പിക്കുന്ന അടയാളങ്ങള്‍ അല്ല.ഇന്ന്  അവാര്‍ഡുകള്‍ ‍  വന്നു ചേരുകയല്ല അവാര്‍ഡുകളെ തേടി പോവുകയോ അവ അടിച്ചു മാറുകയോ ,കൊള്ളയടിക്കുകയോ ആണല്ലോ )  ആ  അടയാളങ്ങളെ കണ്ടെത്തി അടുത്ത തലമുറയ്ക്ക് പകര്‍ന്നു നല്‍കുക എന്നത് മാന്യതയുള്ള ഒരു സമൂഹത്തിന്റെ ബാധ്യതയാണ് ."ഞാനും ഇവിടെ ജീവിച്ചിരുന്നു" എന്ന് പറയാന്‍ മരിച്ചവര്‍ക്കാവില്ലല്ലോ......അതെ സമയം "ഇങ്ങനെ ചിലര്‍ ഇവിടെ ജീവിചിട്ടെ ഇല്ല" എന്ന് വരുത്തി തീര്‍ക്കാന്‍ വ്യഗ്രതപ്പെടുന്നവര്‍   മൃഗങ്ങളെക്കാള്‍ അധപതിച്ചവരാനു. സൃഷ്ടി, സ്ഥിതി സംഹാരങ്ങളുടെ അധികാരം  കയ്യാളുന്ന  -ലോകപോലീസ് ചമയുന്ന (അടിസ്ഥാന  വര്‍ഗ്ഗത്തിന്റെ  ശബ്ദംഎന്നതൊക്കെ  വെറുതെ ) ഇന്നത്തെ മാധ്യമങ്ങള്‍ ഇത്തരം മരിചു പ്യവരെ പോലുംവീണ്ടും വീണ്ടും കൊന്നുകൊണ്ടേ ഇരിക്കുന്നു .സത്യത്തോട് അല്പം പോലും നീതി പുലര്‍ത്താത്ത വിധം സത്യമെന്ന വ്യാജേന അസത്യങ്ങളുടെ കൂമ്പാരങ്ങള്‍ ,ആസ്വാദനം എന്നും,കലാ നിരൂപണം എന്നും, ജീവചരിത്രം എന്നും സാംസ്കാരിക ചരിത്രം ,എന്നും ഒക്കെ പേരില്‍ അച്ചടിച്ച്‌ വിടുമ്പോള്‍ അശ്രദ്ധ മൂലമോ അജ്ഞത മൂലമോ ഇവരുടെ വൃത്തങ്ങളില്‍ പെടാതെ മരിച്ചു വീഴ്തപ്പെടുന്നവര്‍ എത്രയെത്ര……..?.മരിച്ചു മന്നടിഞ്ഞിട്ടും ജനമനസ്സുകളില്‍ ജീവിക്കുംന്ന കലാകാരന്മാരെ പോലും ഇവര്‍ ചരിത്രത്തിന്റെ ചവറ്റു കൊടടയില്‍ പോലും സ്ഥാനം കൊടുക്കാതെ വീണ്ടും വീണ്ടും കൊന്നു കൊണ്ടേ ഇരിക്കുന്നു.
                                                          പശുവിന്റെ ചൊറിച്ചില്‍ മാറ്റാന്‍  എന്ന വ്യാജേന സ്വന്തം വയറു നിരക്കുന്ന കാക്കയെ പോലെ ,വര്‍ഷങ്ങളോളം വിയര്‍പ്പൊഴുക്കി കലാകാരന്‍ നേടി എടുത്ത സല്പെരിനെ ഉപയോഗപ്പെടുത്തി ഒന്നോ രണ്ടോ ലേഖനംഎഴുതി  അഥവാ ചാനല്‍ പരിപാടിഅവതരിപ്പിച്ച സ്വന്തം ഗ്ലാമര്‍ വര്‍ധിപ്പിക്കുന്ന കല നിരൂപകരെ -അവരുടെ ചെയ്തിയെ ഒരു പരിധി വരെ നമുക്ക് മനസ്സിലാക്കാം,.ഒന്നുമില്ലെങ്കിലും പശുവിനും കാക്കക്കും പ്രയോജനം ചെയ്യുന്ന പരസ്പര സഹകരണത്തിന്റെ നീതീകരനമെങ്കിലും അതിനുണ്ട്.എന്നാല്‍ ഒരു പടി കൂടി കടന്നു ,,എളുപ്പ വഴിയിലൂടെ തന്റെ  സ്ഥാനം ഉറപ്പിക്കുവാന്‍ ആയി ,അതിനു തനിക്കു  ഉപയോഗപ്പെടും എന്നുള്ള ചില കലാകാരന്മാരെ മാത്രം ഉള്‍പ്പെടുത്തി  വളരെ അധികം കൊട്ടി ഘോഴിക്കുന്ന ഒരു വൃത്തി കെ ട്ടാ  നിരൂപക സംസ്കാരം  നമ്മുടെ പ്രഭാതങ്ങളെ കീഴടക്കുന്നു.  .തന്റെ നെ റി കേടിനെ  ന്യായീകരിക്ക  തക്ക വിധം എതെങ്കിലു ഒരു വൃതതിലുള്ളവരെ ആണ് പരാമര്ഷിച്ചതെന്നും. പറയും .പരമാവധി എല്ലാവരെയും  ഉള്‍പ്പെടുത്താന്‍ ഉതകും വിധം വൃത്തത്തിന്റെ വ്യാപ്തി  വര്‍ധിപ്പിക്കുക ആണ് തന്റെ കര്‍ത്തവ്യം  എന്നത് സൌകര്യ പൂര്‍വ്വം മറന്നുകൊണ്ട് തന്നിലെ കല ആസ്വാദന ശേഷിയുടെ മഹത്വത്തില്‍ ഇവര്‍ സായൂജ്യമടയും.പൂന്തോട്ടത്തിലെ ചുവന്ന പൂക്കളാണ് എനിക്കിഷ്ടം എന്ന് പറയുന്നതും ,ചുവന്ന പൂക്കള്‍ ഉള്ള പൂന്തോട്ടം ആണ് എനിക്ക് ഇഷ്ടം എന്നും പറയുന്നത്  തമ്മില്‍ വ്യത്യാസം ഉണ്ടല്ലോ. മാടംബിമാരുടെയും രാജാക്കന്മാരുടെയും കാലത്ത് നില നിന്നിരുന്ന  തമസ്കരിക്കുക എന്ന ചരിത്ര  ആലേഖന  മുറ തന്നെ ""ലാഭാമിലാതതൊക്കെ തുലയട്ടെ"" എന്നാ മന്ത്രവുമായി ആധുനിക സാങ്കേതിക വളര്‍ച്ചയുടെ പിന്‍ബലത്താല്‍  തിരിച്ചു വന്നിരിക്കുകയാണ്ഇവിടെ. ഇക്കാര്യം മനസ്സിലാക്കുന്ന ആധുനിക കലാകാരന്മാരില്‍ ചിലരെങ്കിലും നിരൂപകന്മാരുടെയും മാധ്യമങ്ങളുടെയും ശ്രദ്ധയില്‍ പെടാനുള്ള കുറുക്കു വഴികള്‍ ആലോചിക്കുകയും അനന്തര ഫലമായി  മൂക്കും മുലയും മുറിച്ചു മാറ്റപ്പെട്ട വികൃത രൂപം പൂണ്ട കലയുടെ  രോദനങ്ങള്‍  കേട്ട്   തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു. കഥകളിയുടെ ശവം (കഥകളി അരങ്ങില്‍ കഥ തുടങ്ങുമ്പോഴാണ് കഥകളി കഥാ പാത്രത്തിനു ജീവന്‍ ഉണ്ടാവുന്നത് .അതില്‍ നിന്ന് മുറിച് എടുത്ത് കാണിക്കുന്ന ഫോടോ  കഥകളിയുടെ ശവശരീരത്തിന്റെ തന്നെ ആണ്.) വച്ച് കശാപ്പു ശാല നടത്തുന്ന വാണിജ്യ തന്ത്രം എന്നോ തുടങ്ങിയതാണല്ലോ .
                                                 .
അഹോരാത്രം ഒരു കലക്കുവേണ്ടി ജീവിതം സമര്‍പ്പിച്ചു    മരിച്ചു പോയ കലാകാരന്‍ എക്സ്  ആണെന്ന്  വിചാരിക്കുക .     അവാര്‍ഡുകള്‍ തട്ടിപരിചെടുക്കുക,ചീഞ്ഞു നാറുന്ന ഗോസിപ്പുകള്‍ക്കുള്ള ഇരയാവുക,തന്റെതായ കലലോകത്തിനു ഉപരി ,മറ്റു കലമെഖലകളിലോ ( ആട്ടുന്നവനെ  പിടിച്ചു   നെയ്യാന്‍  ഏല്പിക്കും  പോലെ സിനിമയില്‍ അഭിനയിക്കുക  ,   അല്ലെങ്കില്‍       തന്റെ കലയെ  മറ്റുള്ളവയുമായി ചേര്‍ത്ത്(നെല്ല്  കുത്ത്  .അവില്‍   ഇടി .  കളരിപ്പയറ്റ്   പാട്ട്   കച്ചേരി  - ,,) സമന്വയം  നടത്തുക ..................ഇവയില്‍ ഒന്നും  പെടാത്ത ആള്‍ ആയിരുന്നു മരിച്ചു പോയ എക്സ്  എങ്കില്‍   അയ്യാളെ    തൂക്കി  കൊല്ലാന്‍  മാധ്യമങ്ങള്‍ക്ക്  അധികാരമുണ്ട്‌
,അവര്‍  അയാളെ  എഴുതാതെ  കൊല്ലും .ഒരു വ്യക്തി    ജീവിക്കണോ  മരിച്ചു കൊണ്ട്  ജീവിക്കണോ ,മരിച്ചിടും മരിക്കണോ എന്നെല്ലാം തീരുമാനിക്കാന്‍ അവരാണ്.അവര്‍ പറയും ""എക്സ് എന്നൊരാള്‍ ഇവിടെ ജീവിച്ചിട്ടില്ല""കൂലി എഴുത്തുകാരെ വച്ച്  എന്തും പടച്ചു വിട്ടു പണം സമ്പാദിക്കുന്ന കേരളത്തിന്റെ സാംസ്‌കാരിക പാരമ്പര്യം അവകാശപ്പെടുന്ന മാധ്യമ സ്ഥാപനങ്ങള്‍ പറയും "എക്സ് എന്നൊരാള്‍ ഇവിടെ ജനിച്ചിട്ടില്ല."കണ്ടത് പറയാന്‍ നാവില്ലാത്ത സാധാരണ ജനന്തയുടെ നിസ്സഹായതക്ക് മുമ്പില്‍  "കണ്ട നീ അവിടെ നിലക്ക് കേട്ട  ഞാന്‍ പറയാം"എന്നാ ധിക്കാരത്തോടെ മാധ്യമ ലോകം പറയും " എക്സ് എന്നൊരാള്‍  ഇല്ല" 

ഇങ്ങനെ ഉള്ളതിനെ ഇല്ലാതാക്കാനും ഇല്ലാത്തതിനെ എന്തൊക്കെയോ ആക്കാനും കഴിവുള്ള മാധ്യമങ്ങളുടെ  ആധിപത്യം വിമര്‍ശിക്കപ്പെടേണ്ട തു  അല്ലെ...?

പൂച്ചക്ക് ആര് മണി കെട്ടും...?